...en af was Jane....

Vanochtend, om precies 10.30 knipte ik het laatste draadje van mijn Jane af!

Bijna ongelofelijk, als je 4 jaar aan een quilt gewerkt hebt en je je in eens realiseert dat zij af is.
Ik had vanochtend nog de neiging om wat blokjes extra door te quilten, ineens begon ik te twijfelen of zij wel echt af was.....en of ik wel goed had gequilt??
Dat heb ik nu naast mij neergelegd, al die twijfels, onzin, Jane is af en het is mijn Jane geworden!

Lang geleden ben ik ooit aan de blokjes begonnen, zonder veel quilt ervaring, maar gewoon omdat ik het boek had gekocht en dacht, ach...laat ik eens iets proberen...
Na 16 'makkelijke' stopte het, het was iets te hoog gegrepen!

En weer jaren later ontmoette ik Gerda en Anne in ons geliefde lapjes winkel in Amsterdam en besloten wij nu echt een Baby Jane te gaan maken. Ingrid had juist haar prachtige Nearly Insane quilt in rood en wit gemaakt en dat bracht mij op het idee mijn Jane ook in die kleuren te beginnen.
In de zomer van 2009 maakte ik mijn eerste blokjes. Dat ging rij na rij best goed door en op een bepaald moment was de top af en zelfs het in elkaar zetten, waar ik gruwelijk tegen op zag, liep gesmeerd!

Daarna waren er veel andere quilts die mijn aandacht hadden en Jane lag rustig op haar beurt te wachten. Heel lang hing zij in onze slaapkamer aan de muur, waardoor ik haar niet vergat. Zelfs mijn moeder, die als ze bij ons logeert, in die kamer slaapt, vroeg regelmatig 'wanneer maak je die quilt af?'
Tot ik een mailtje kreeg van Joes Meester: of ik mijn quilt misschien in Nantes wilde exposeren....

Ja natuurlijk wilde ik dat en met een strak schema van iedere dag 2 uur en de laatste weken 4 uur per dag quilten (vaak vroeg opgestaan om die uren te maken, ja je moet er iets voor over hebben..) is het gelukt!
Dus knipte ik vanochtend het laatste draadje en danste met mijn lief door de kamer, want ook voor hem was het 'zwaar'!

Nu hangt Jane nog even op haar oude plekje, daarna wordt zij ingepakt en gaat naar Joes toe, die haar meeneemt naar Nantes. Zelf kan ik daar gelukkig ook naar toe, de originele Baby Jane komt er te hangen (en heel veel andere Jane's) en die wil ik graag van dichtbij bekijken!

even iets anders...

Zoekend in oude foto bestanden, kwam ik ineens deze tegen!!!
De foto is door mij gemaakt in het Textielmuseum in Mulhouse, officieel  het 'musée de l'impression sur etoffes'. De quilt is een heel oude Amerikaanse hexagonequilt.
Meer weet ik er niet over te vertellen, behalve dat de quilt mij blijft boeien. Het zijn gekleurde hexjes, die een bloemetje vormen, op een beige ondergrond. Doordat er met de lichte en donkere stofjes is geschoven, lijken sommige bloemen meer op een streep.

Ik baal ervan dat ik niet weet of dit een detail is of de hele quilt? Ik herinner mij vaag, dat toen ik deze foto net gemaakt had, er een suppoost waarschuwde dat je niet mocht fotograferen...

Als je inzoomt op de foto's zie je wat een mooie (oude) stofjes gebruikt zijn. Heerlijk toch, ik zou er zo ééntje willen maken...

en nog een randje....

Er zijn van die dingen, waar je als een berg tegenop kan zien en, in mijn geval, graag met een bocht omheen zou willen gaan....
Maar in dit geval wilde ik die bocht juist wel nemen, hoe lastig mij dit ook leek!
De originele Baby Jane heeft nl. een golvende rand als afwerking en dat wilde ik ook voor de mijne. De keuze voor het randje was snel gemaakt en de meters schuingesneden stof (3.25 cm breed) leverde ook geen probleem op.

In het boek vond ik het patroon voor het malletje (pag. 157) en dat gebruikte ik om de golfjes op de stof te tekenen. Eerst op de juiste maat en nog een keer 7.5 cm breder voor de naad.
Ik wilde de stroken schuine stof aan de goede kant tegenaan naaien met de hand....., maar dat was geen succes. Na lang aarzelen, toch de schaar maar gepakt en de golflijn geknipt.
Toen dat eenmaal gedaan was, de hele quilt onder de naaimachine gelegd en de schuin gesneden strook er aan de achterkant tegenaan genaaid. Pfffff....
En nu naai ik met de hand het randje aan de voorkant vast en dat gaat gelukkig goed!!
Heel voorzichtig knip ik de punten van de golfjes in, want het zou niet voor het eerst zijn, dat mijn schaar uitschiet...

Er zullen vast ook andere manieren zijn om zo'n golvende rand te maken, maar voor mij werkte het goed zo.

Na de rand moet ik nog een aantal punten doorquilten, maar ik ben zo blij dat ik deze 'berg' al genomen heb..

een randje...

Wat kan een 'mensch' toch tobben..., en nu doel ik niet op de dagelijkse of minder dagelijkse narigheid, die wij allemaal wel eens op ons pad vinden, maar over een 'randje'.....

Er moest een laatste randje om de huisjesquilt en nu graag eentje die gelijk goed is en niet zoals de vorige, die ik allebei weer kon lostornen. Ze zwabberden en waren ook te breed naar mijn zin.
Maar dat is allemaal goed gekomen en om het nu in één keer goed af te werken, hield ik tientallen stofjes langs de quilt.
En na veel getob, is het dan deze geworden: een beetje oranje achtig met grote bloem motieven..., die je toch niet ziet, want het randje is maar 1 cm!!
Ik ben er helemaal blij mee, trouwens met de hele quilt, van ieder huisje geniet ik weer tijdens het quilten.
De herfst en de winter zijn bijna klaar en nu komt de lente eraan. Kijk hier wordt ik vrolijk van!

gestempelde hexjes

En nu weer het gewone leven, nou ja....gewoon? Er moeten 2 quilts af en dat is hard werken.
Maar vorige week liepen wij nog in Parijs en daar heb ik heel veel energie opgedaan.
Die prop ik nu allemaal in Jane en in mijn huisjes quilt

Soms maak ik een klein uitstapje, zoals hier: ik leende het hexagoon stempel van een vriendin.
Ik was benieuwd of dat echt makkelijk werkte.... En dat doet het, boven verwachting, dus heb ik nu een strookje gestempelde hexjes, mooi hé!

@ Paris (3)

De Parijse metro is een uitkomst, zeker als het ineens gaat regenen en Musée du quai Branly nog wel een half uur lopen is.... 

Het museum is als gebouw al erg de moeite van het bezoeken waard, het is over de hele lengte en hoogte begroeid met planten en in de tuin, klinken vogel geluiden alsof je in de jungle bent. 

Binnenin vind je kunst uit Afrika, Azië, Amerika en Australië.  Er is veel, heel veel te zien en te horen, dat maakt dat je er makkelijk 2 uur rond kan dwalen. Mijn belangstelling (hoe kan het ook anders) ging naar de kostuums uit. Al de details die je ziet, hoe kleding werd versierd met borduurwerk, met knopen of lapjes, zo mooi en bijzonder! 

Even wat foto's op een rijtje, mooi toch, al die verschillende culturen!

En buiten was het gestopt met regenen, heerlijk, het lente gevoel kwam gelijk weer terug. 

Nog even, dan kunnen wij weer buiten zitten en genieten van alles wat voorbij komt.... 

Blijkbaar werden wij al bekeken en als toerist herkend, ineens stopt er een meisje voor mij en raapt een dikke gouden ring, of die van mij was..., nee natuurlijk, zo'n lelijk ding, moet er niet aan denken...., zij stopt hem in mijn handen, ik mag hem hebben...., als ik haar er tenminste iets voor wil geven....

Ja, dat is ook Parijs!

@ Paris (2)

Al wandelend langs de Seine, die heel erg breed geworden was, liepen wij te zoeken naar het Mona Bismarck Foundation. Daar was 13 februari net een tentoonstelling geopend van antieke Amerikaanse quilts, die normaal gesproken in het Engelse Bath hangen, maar nu voor een paar maanden in Parijs te bewonderen zijn.

Er mochten geen foto's gemaakt worden, een goede reden om het boek van de expositie aan te schaffen, want er hingen een paar prachtige quilts. 25 in totaal, waaronder een aantal Baltimores, Amish, sterrenquilts, log cabins en hexagone's en wat ik dan 'postzegelquilts' noem, helemaal opgebouwd uit vierkantjes van 2 x 2 cm.

De quilt, waar ik het langst naar heb staan kijken was de hexagoon. Als basis was groen gebruikt en de andere stoffen leken lukraak erbij gehaald (de quilt is uit 1861), maar al kijkend ernaar zag je steeds andere motieven ontstaan. (ik vond een foto van de quilt op internet).

O, ja, en in Parijs is alles mogelijk, een winkel in Passementerie (gordijnkwasten) met een toren heerlijks in de etalage...

Een Boulangerie die leuke kleding verkoopt...

Maar gelukkig ook nog een winkel voor de Gourmande (lekkerbek!) In zo'n winkel zouden lapjes ook niet misstaan....
....wordt vervolgd.....

@ Paris

Even van het begin af; wist je hoe snel je met de Thalys in Parijs bent..in twee en een half uur!
Bij aankomst een metro kaartjes uit een automaat getrokken (wat voel je je dan goed als dat lukt en je niet in die mega lange rij voor de kassa moet staan..) en hop, naar het hotel!

Ik had het gereserveerd via internet en gelukkig was de kamer lekker ruim.
Wij zaten net aan de rand van de Marais, rue du chemin vert en vandaar uit loop je zo naar het Place des Vosges (en verder het centrum in). Dan moet je wel de juiste richting inslaan..., wij liepen per ongeluk de 'verkeerde' kant op en kwamen zo bij de beroemde begraafplaats van Père la Chaise.
Dit is een toeristische trekpleister, maar nu heel rustig, wij kwamen alleen een gids tegen, die ons wel een rondleiding wilde geven langs de beroemde graven.

 Maar ik had mijn eigen gids bij mij, die met zijn leerlingen heel wat tripjes Parijs heeft gemaakt en daar altijd naar het graf van Jim Morrison moest!
Slenterend langs mooie 'laatste' huisjes met plastic bloemen, viel deze mij gelijk op.

 Later, in het centrum, etalages vol met naaimachines's, waaronder ook oude Singers.
Waar halen ze toch al die machines vandaan, in :Londen staan ook etalages en winkels vol ermee?
Het ziet er prachtig uit en dat zie ik over tig jaar niet zo snel met onze machientjes gebeuren, die zijn lang zo decoratief niet!

......wordt vervolgd.....